Welkom in Laos!!

Welkom in Laos!!!

Het is nu donderdag 15 mei en we zijn nu voor de derde dag te Luang Prabang in Laos.........Wat is er gebeurd in de tussentijd? De laatste keer dat jullie van ons hoorden stonden we op het punt om naar het dorpje Pai in Noord-Thailand te gaan.

Pai in vogelvlucht:

Pai is een schitterend groen dorp omringd door alleen maar bergen. Iedereen lijkt (of wil lijken) op Bob Marley en zo is de sfeer ook. Ons plan was om een trekking te doen in de jungle. Deze trekking hebben we ook daadwerkelijk geboekt, waar het niet dat we op de avond voor de trekking te horen kregen dat het geannuleerd was vanwege te weinig deelnemers (twee dus).

Gek genoeg hadden wij hier geen enkel probleem mee aangezien wij die dag (en de volgende) allebei de ergste kater uit ons leven hadden. De avond ervoor hebben we met twee Engelsen emmers met whiskey-cola en Thaise redbull gedronken. Voor ons tot dan toe een onbekend drankje, evenals voor ons lichaam. Een combinatie van slecht Thais eten en de enorme kater heeft Stan die dag ook letterlijk en figuurlijk genekt in de berm langs de kant van de weg. Samenvattend zijn we vier dagen in Pai geweest.

Dag 1: aankomst en ontdekking van het dorpje

Dag 2: fietstocht door de bergen op onze mountainbikes

Dag 3: kater

Dag 4: kater en met de bus terug naar Chiang Mai

In Chiang Mai hebben we nog twee dagen besteed aan het bijwonen van een avondje Thai boxen (7 wedstrijden 1 knock-out) en dagje sightseeing. Hier hebben we onder andere de beroemde ‘Longnecks' en ‘Bigears' gezien. Het woord sightseeing kun je ook vervangen voor het woord ‘aapjes kijken', want ladingen toeristen die foto's komen maken van deze bevolkingsgroepen geeft je niet altijd een aangenaam gevoel.

Inmiddels hadden we echt veel zin gekregen om richting Laos gegaan. Met de bus zijn we dan ook vanuit Chiang Mai richting het grensplaatsje Chiang Kong gegaan. De volgende dag zijn we Laos ingegaan door de Mekong rivier over te steken, om vervolgens de ‘slowboat' op te stappen die ons naar Luang Prabang zou brengen. De tocht met de ‘slowboat' is zeker nog wel een klein verhaaltje waardig! Twee dagen op een boot de schitterende Mekong-rivier afzakken gaf ons van tevoren best wel een romantisch en idillisch gevoel. Eenmaal aan boord gestapt bleek dit meer dan illusie. 100 jongeren bij elkaar gepropt op alleen maar houten bankjes in de brandende zon geeft wel weer aan waarom ons gevoel een illusie bleek. Dit was alleen nog maar dag 1. Echter dag twee was stukken beter. We hadden besloten om vroeg aan boord te gaan om in ieder geval de minst oncomfortabele plaatsen te bemachtingen. Een andere boot stond ons op te wachten waar de plaatsen er echt uitzagen als een ‘upgrade'. Iedereen kent het verschil wel tussen kerkbanken en vliegtuigstoelen. Eenmaal onderweg hebben we twee bijzondere gebeurtenissen mee mogen maken die nu nog steeds voor iedere ‘slowboat-ganger' in Luang Prabang het gesprek van de dag zijn:

1) De motor van de boot viel uit. Het volgende uur hebben dezelfde 100 jongeren op een piepklein strandje in de ‘middle of nowhere' doorgebracht, omringd door de jungle, terwijl de bemanning druk bezig was om de motor weer aan de praat te krijgen. Voor degenen die de televiesserie ‘Lost' kennen: de meest verschrikkele scenario's gingen al de ronde ('where's Jack'). De motor is uiteindelijk gemaakt en weer onderweg bleek dit voorval een voorbode voor nog een graadje erger.

2) Plotseling begint de kapitein verwoedt aan het stuur te draaien. Iedereen wordt waakzamer. Na enkele seconden blijkt dat we af stevenen op een rotspartij langs de kant van de rivier. De kapitein weet nog net voor klap van de boot af te springen (Ja, hij neemt echt de verantwoording voor eigen passagiers). De boot ramt vervolgens de rotspartij, iedereen door elkaar. Geen doden en gewonden alleen een flinke deuk en beschadiging van de voorromp. 20 man hebben vervolgens de boot weer in het water moeten krijgen, om weer verder te kunnen. Een gesprongen stuurkabel bleek de oorzaak van de onvermijdelijke botsing. Eer we weer op weg konden waren we weer anderhalf uur verder. Het is natuurlijk wel te begrijpen dat zo'n verhaal indruk maakt op een verder mooie, maar niet heel bijzondere tweedaagse boottocht over de Mekong.

Luang Prabang is een schitterende stad, te vinden op de werelderfgoederenlijst van UNESCO, omringd door de jungle. Grote Frans-koloniale villa's zijn de voornaamste gebouwen in de stad. In de meeste restaurants zijn baguettes en crepes daarom ook onderdeel van de menukaart. Onze voornaamste activiteiten zijn tot nu toe kajakken en bowlen geweest. Vanwege regeringsbeleid sluit iedere kroeg om 23.30. Alleen de bowling buiten de stad is het enige dat open is. Hedwig is na een avondje bowlen met 8 personen als terechte winnaar uit de bus gekomen.

Zaterdag vervolgen we onze reis in Loas naar Vang Vieng. Het ene na het andere hoogtepunt volgt zich op en we vervelen ons geen moment. De gebeurtenissen in Birma en China zijn tot heden totaal langs ons heen gegaan.

Iedereen bedankt voor alle reacties!!!

Veel liefs Hedwig en Stan

Chiang Mai

Hallo allemaal,

Na een 10 uur durende reis met een lokale bus zijn we afgelopen vrijdag aangekomen in Chiang Mai. Dit is de een na grootste stad in Thailand na Bangkok. Toch merken we al een groot verschil, de mensen zijn lang niet zo opdringerig en je hoeft niet altijd een taxi of tuk-tuk te nemen als je ergens naartoe wilt. Op zaterdag hebben we een traditioneleThaise massage gehad in de Chiang Mai Women' s Prison. Je wordt onder handen genomen doorvrouwelijke gevangen. Zijzitten nog maximaal 6 maanden vast en kunnen op deze manier alvast wat geld verdienen voor als ze vrij komen. Dit gaf de massage nog wel iets extra's. Stan bleef in de eerste ruimte waar zo nu en dan de bewaking binnen kwam om te controleren of alles in orde was. Hedwig werd naar een andere ruimte gebracht die alleen voor de vrouwen bedoeld is. De vrouwen maakten er meteen gretig gebruik van door Stan proberen te koppelen aan een van de gevangenen. De massage zelf was heerlijk, maar af en toe ook een beetje pijnlijk, aangezien we allebei verre van lenig zijn.

Verder hebben we vandaag een tour door de jungle gedaan genaamd 'Flight of the Gibbon'. Hierbij maakten we een 2,5 uur durende tocht hoog in de bomen door van platform naar platform te tokkelen en over bruggen tussen de bomen te lopen. Ondanks een flinke kater door te veel Chang biertjes de avond ervoor, was ditwas echt super gaaf en erg grappig met onze twee Thaise instructeurs. Het is een project dat drie maanden geleden gestart is en waarvan 10% van de opbrengst naar het behoud van het regenwoud gaat. 'Ja met de massage erbij zijn we erg bewust bezig om de lokale Thai een handje te helpen'.

Vanavond staat een bezoek aan een echte Thai Box wedstrijd op de planning samenmet een Frans koppel dat we gister ontmoet hebben. Stan vindt het natuurlijk helemaal geweldig want dan kan hij z'n Frans een beetje oefenen. Verder gaan we morgen met de bus naar Pai waar we als het goed is een meerdaagse jungle trekking gaan doen. Dus volgende keer een verslag van deze ervaring!

Dikke kus Stan en Hedwig

Bangkok

Sa-wat-dii,

Na een fijne, goed verzorgde reis, zijn we om 15.30 lokale tijd (10.30 in Nederland) aangekomen op vliegveld Suvarnabhumi 30 km buiten Bangkok. 100 taxichauffeurs drongen zich aan ons op om te zorgen dat een van hen ons naar het centrum van de stad kon brengen. We hebben geprobeerd ze allemaal structureel te negeren, om niet meteen bij aankomst al afgezet te worden. Na een aantal minuten afwachten en rondkijken zijn we naar buiten gegaan en hebben we gevraagd wie ons voor 500 Baht (11 euro)naar ons hotel wilde brengen. Dit schijnt dus een redelijke prijs te zijn. Na een korte stilte wees iedereen naar dezelfde man, die ons er wel heen zou brengen. Eenmaal onderweg bleek waarom. Deze onooglijke Thai met een vlees-etende bacterie op zijn hoofd (met een uit de kluiten gewassen pincet schraapte hij stukjes rood vlees van zijn hoofdhuid) noemde zichzelf Superman in het verkeer en kon alleen maar praten over 'pussy-pussy' en 'ping-pong' (niet de sport). Na een uur waarin we onze ogen uit hebben gekeken werden we veilig gedropt voor ons hotel de 'Rambutri Village Inn'. Dit hotel ligt in een knusse, betrekkelijk groene en gezellige straat. Voor totaal 18 euro hebben we een kamer met air-conditioning, heet water en een zwembad op het dak van het hotel (ja.... we beginnen luxe). Joris en Mieke bedankt voor deze super aanrader!!!!

Na een rustige avond en nacht hebben we vandaag een tour met een 'Tuk-Tuk' gemaakt langs verschilldende highlights in onze wijk. Verder hebben we lekker aan het zwembad gelegen en aan ons kleurtje gewerkt. Dit is ook hoog nodig, want vergeleken met de rest voelen we ons net twee Engelsen op Ibiza. Vandaar ook nog geen foto's van ons in zwembroek of bikini.

We zijn van plan om overmorgen naar Chiang-Mai te gaan, aangezien we op het einde van onze reis nog terugkeren in Bangkok. We hebben het prima naar onze zin, kijken onze ogen uit en nog bedankt voor alle leuke en lieve reacties.

Kus van Hedwig en Stan

(ps check de foto's voor een korte impressie)

Nog 2 weekjes!

Hallo lieve vrienden, familie, kennissen en andere (on)geïnteresseerden,

Nog maar heel even en dan vertrekken Stan en ik naar het verre Azië. Op maandag 28 april vliegen we naar Bangkok en vanuit daar zullen we bijna vier maanden door Zuid-Oost Aziëgaan reizen. Op deze site zullen we zo nu en dan een verhaaltje en wat foto's achterlaten, zodat jullie een beetje op de hoogte kunnen blijven van onze avonturen! De landen die we zeker gaan bezoeken zijn: Thailand, Laos, Vietnam, Cambodja en Maleisië. We hebben nog geen precieze plannen wat we allemaal gaan doen dus heb je nog tips laat het maar weten en als je ons mist mag je natuurlijk ook een berichtje achterlaten :D

xx Hedwig